جلسه دوازدهم پیانو

دیروز استادمون تا اومد خونه گفت من باید بشینم با 1ت بزنم و 3 تا قطعه اجرا کرد. گفت تاچ پیانوت مثل پیانو های گرند نرمه و کمتر پیانوی دیواریی اینطوری در میاد ولی گرمی صداش به صدای پیانو های ژاپنی نمیرسه. کلی کیف کرده بود. بعدم گفت یکی دو تا از نتاش صدای جیزززز میده باید بیاد رگلاژ کنه جیزززز رو بگیره. باید یه ماه بمونه خونت با آب و هوای اینجا عادت کنه بعد صدا کن بیان برات کوک و ریگلاژ کنن.

من و بچه برخلاف 1 قبل که خیلی بد اجرا کرده بودیم، این جلسه خیلی خوب پیش رفت و از پیشرفتمون راضی بود. به بچه فقط آرپژ 4 تایی(لامینور، سل ماژور معکوس اول و فا ماژور معکوس دوم)بدون هیچ ملودیی یاد داد و به من ملودی میشل استروکف. معلوم بود از اینکه خوب کار کرده بودیم خیلی خوشحاله.

خیلی خدارو شکر میکنم که استادی نصیبمون شده که دغدغه آموزش دادن داره. میخاد پیشرفت مارو ببینه و سریع رشدمون میده. از یاد دادن فنون دریغ نمیکنه. وقتو برای پول تلف نمیکنه. دنبال نخود سیاه نمیفرسته آدمو. چشم و دل سیره و از خانوادش که میگه معلومه پدرشون مایه دار بوده و این و برادر خواهراش همه ثروت های خوبی دارن و دنبال کندن از شاگرد نیست. بر خلاف بسیاری از پیانیستهای معروف فکر نمیکنه اگه به شاگرد یاد بدم میاد جای منو میگیره پس چیزی یاد ندم. غرور بیجا نداره در حالی که واقعا توانمنده و اگه غرور میداشت بجا بود. میدونی، بعضیا انقدر میبرن میارن میبرن میارن و چیزی هم یاد نمیدن تا طرف خسته شه و ول کنه. یه جور خیانت به وقت و پول شاگرده دیگه، این اینطوری نیست. الحمدلله

لینک

یه روزی این آهنگو قشنگتر از یانی میزنم و میزارمش آپارات

این آهنگ منو میبره به کودکی، به اون بهشت عدن