یادداشتهای من

جایی رو لازم دارم که چیزایی که دلم میخادو بنویسم. یواش یواش

مونولوگی بین کریشنا و اسمائیل

یادته یه زمانی جنگلهای لس آنجلس میسوخت؟ یادته ما اون روز خیلی خوشحال بودیم و بهشون طعنه میزدیم که به گناه بلایی که سر غزه آوردن به این بدبختی مبتلا شدن؟

حالا میبینی اسمائیل؟ کل جنگلهای هیرکانی داره میسوزه و کاری از دستمون بر نمیاد. حالا ما ناراحتیمو... اونا خوشحالن.

یه ضرب المثلی هست که کل مردم دنیا قبولش دارن و اون اینه که، چوب خدا صدا نداره.

آمارگیر وبلاگ