یادداشتهای من

جایی رو لازم دارم که چیزایی که دلم میخادو بنویسم. یواش یواش

نگاه به درون

من فکر میکنم در جنگ آتی 90 درصد تمرکز سیستم روی شلوغی داخل باشه، میدونن در برابر آمریکا شانسی ندارن و میاد هر جا که بخادو میزنه و فکر میکنن یا بهتر بگم تلاششونو میکنن که داخلو با ایجاد رعب شدید جوری کنترل کنن که سقوط نکنن. موشک زدن به آمریکا کلا تو اولویت چندمه. چند تا موشکم میزنن که بگن ما هم زدیم ولی هدف نابودی و آسیب زدن به دشمن نیست. تو کنترل داخل بعید میدونم موفق بشن البته. چون فرمانده ها، ارتباطات و ساختارو احتمالا میزنه و نیروهاشون خیلی نمیتونن آتش به اختیار و بدون ارتباط با مافوق کشتار کور کنن. اینترنت و حتی برق رو به احتمال زیاد قطع خواهند کرد تا نتونن به مردم فراخان برسونن ولی فکر میکنم نهایتا حالت بلاتکلیفی غلبه میکنه. ازون طرف طیف کثیری از مردم هم جون به لب شدن. بیکاری بعد آزاد سازی ارز و تحریم نفت به شدت زیاد شده و گرونی کمر شکنه و آب به دهک اول تایتانیک رسیده. برای خیلی ها مردن و زندگی خیلی تفاوت خاصی نمیکنه و میان بیرون. همچنین بر خلاف میل آقایون، آمریکا به زدن و رفتن راضی نیست. برای ایران برنامه داره.

آمارگیر وبلاگ