داستان 3 همکار

یک ماه و نیم پیش یعنی یک ماه قبل از اعلام وجود کرونا تو ایران، همکارم گفت داییم(یه مرد 70 ساله) سرما خورد و بر اثر عفونت ریه مرد. یک ماه و نیم پیش یکی دیگه از همکارام تب و لرز کرد و به فاصله دو هفته بعدش یکی از همکارای دیگم تب و لرز همراه با سرفه خشک و تنگی نفس پیدا کرد به طوری که 9 روز افتاد تو خونه و نتونست بیاد شرکت. اون دو تا مورد اول هم یعنی دایی پیر و همکار اول جفتشون نزدیک آبیک زندگی میکنن.

منطق میگه کرونا خیلی قبل از 22 بهمن و انتخابات اومده تو ایران...

در ضمن 3-4 روزه احساس میکنم ریه خودم هم تیر میکشه و ته ریم خلت جمع شده و انگار یکی ریه هامو داره فشار میده. همون 3-4 روز پیش هم سر درد داشتم ولی اصلا تب نکردم. یه تسته که میگه 10 ثانیه نفس رو حبس کنید اگه سرفه نکردید کرونا ندارید. تا الان تو تسته مردود نشدم حتی 1 دقیقه هم نفسمو میتونم حبس کنم ولی احتمالش هست. حسابی رعایت میکنم اگه دارم کسی نگیره.

متاسفانه حتی اگه داشته باشمم باید صبر کنم تا ریم سفید بشه وقتی نفسم بالا نیومد بعد برم بیمارستان چون تجهیزات ندارن برای مردمی که صرفا علائم خفیف دارن. بعد اگه شرایطم حاد شد و نفس بالا نمیومد 1 میلیون پول بدم تا یه هفته بعد جواب تست کرونا و عکس سیتی ریه بیاد. اگه تا یه هفته بعد زنده بودم اگه شرایطم درب و داغون نبود بازم باید برم تو جامعه بیماری رو به دیگران انتقال بدم. اگه شرایطم خیلی حاد بود اگه تخت خالی پیدا بشه بستری کنن یه کپسول اکسیژن و یه تخت درب و داغونو شبی 10 میلیون اجاره کنم.

یه بار تو یه پست دیگه هم گفته بودم. مدیریت بهشت زهرا تو ایران مثل مدیریت اروپائیه. مرده میاد میره تو پروسه و همه چیز طبق برنامه و بدون تاخیر و گیر و گور از مرحله پذیرش گرفته تا غسل و نماز میتو و انتقال توسط نئش کش و نوحه و مراسم تو سرزنون و گورکنی و خاکسپاری و نهایتا سنگ قبر چسبوندن همه چیز رو اصول پیش میره. عااالی. خدارو شکر بعد کرونا لذت طعم مدیریت اصولی رو خواهیم چشید.