ایران فردا

امروز یکی از دوستانم نوشته بود: 1ی روز که اوضاع تغییر کرد، یعنی چه قدر طول میکشه که 1 ساخته بشه.

دیدم موضوع مهمیه و خواستم از نظر خودم این سوالو جواب بدم.

به نظر من، فردایی برای ایران وجود نداره. ایران همه چیزشو از جمله آب، نفت، معادن، جنگل ها و حتی نیروی انسانی جوانشو مصرف کرده و سوختی برای شروع دوباره نداره. مثل ماشین مستهلکی که بنزین تموم کرده و تا وسط کویر رفته و نای بازگشت نداره. ایران به نابودی تمدنی دچار خواهد شد.

ایران مثل درختیه که شپش ها تا ته شیره اش رو میمکن و بعد خشک شده و خود شپش ها و همه برگ و میوه هاش با هم خواهند مرد.

اعتقاد دارم این قضیه رو نسل ما خواهد دید و دیری نخواهد پایید.

همونطور که قبلا هم گفته بودم به نظر من این اوضاع از ۵-۶ سال دیگه خودشو نشون میده. یعنی دورانی که اوج تقاضای جهانی نفت رو رد کنیم، قیمت نفت شروع به کاهش کنه، گرمای جهانی بیشتر بشه، مهاجرتهای استانی شدت بگیره، سفره های زیر زمینی کامل تخلیه بشه و جمعیت جوان دهه ۵۰ به مرز پیری برسه و صندوقهای بازنشستگی بحرانشون عمیقتر شه و تورم به چند هزار درصد برسه. از طرف دیگه دوره ریاست اصولگرایان تموم شه و جنگ قدرت در بگیره و از همه مهمتر، سران پیر کشور دسته جمعی شروع به فوت کنن و انگیزه ادامه اداره سیستم از دست بره.

فقط اینو بگم که ترکیه و عراق از الان دیوار مرزیشونو دارن میکشن. شاید مهاجرت به افغانستان رو شاهد باشیم...