خرید بک لینک

دو سه روز از هفته گذشته رو به شدت(به شدت یعنی حدود 2 ساعت در روز!) تمرین کردم تا بتونم آهنگ Minuet in G رو شیرین در بیارم. نصفه اولشو درآوردم ولی نیمه دومشو با سرعت کند میتونم بزنم ولی دستم در حال راه افتادنه. استاد گفت انتظار نداشتم خیلی عالی بتونی در بیاریش.(که نتونستمم) ولی من هفته آینده درش میارم...

گفت حالا که اینطوریه بیا این هفته آهنگ آملی رو یاد بگیر. به نظر آهنگ ساده ای میاد ولی یه پیچیدگی تو آرپژ هاش داره که باید خیلی تمرین بشه تا دست بدون فکر کردن بتونه آرپژ شکسته بزنه. با این که شلوغتره ولی آسون تر از آهنگ هفته گذشتس. نه سنکوپی، نه جابجایی های فضایی، نه آروم و تند شدن ریتمی، نه گامشماری عجیبی... آرپژاش پیشبینی پذیره و 4 تا آرپژ پشت سر هم هی تکرار میشه... ملودیشم چیز خاصی نداره ولی واقعا زیباست... فقط جایی که باید فورته پیانو زده بشه باید خیلی خوب رعایت بشه...

بهش گفتم حالا فیلم آملی رو دیدی؟ گفت نه اولشو دیدم خوشم نیومد... منم تو دلم گفتم اتفاقا آدم اولشو میبینه میفهمه با یه فیلم متفاوت طرفه و تا آخر فیلم فقط آدم لذت میبره...

برچسب: نویسنده: مینا صالح‌پور تاريخ: يکشنبه 6 اسفند 1402 ساعت: 16:06

صفحه بندی